Mildred

Wie bezorgt mij

1. een ontblisteraar (om blisterverpakkingen te openen zonder mijn vingers te beschadigen)
2. een herrieslot op brommers (om bij het overschrijden van een aanvaardbaar geluidsniveau de benzinetoevoer af te sluiten)
3. een nononsensetransformator (om alle flauwekul op de radio te vervangen door mooie muziek)
4. een hé-kijk-uit-je-doppen-alarm op [hoofd]telefoons (om bellende, mailende, chattende, sms-ende, mp3-ende, twitterende, youtubende  zombies te wijzen op de nabijheid van een mens)
5. een voetgangersairbag (om de botsingen met hierboven vermelde personen te verzachten)
6. een repetitorextractor (om herhalingen in eindeloze verhalen te vervangen door “dat heb je al gezegd”
7. een callcenterdecoder (om in plaats van ‘geen-nummer’ vermelding op de telefoon te laten zien welk callcenter belt en waarvoor)
8. een telefoonwaarheidsfilter (om het waarheidsgehalte van telefonische aanbiedingen te meten)
9. een hondenpoepsensor voor mijn schoenen (om een akoestisch of licht-signaal te geven als ik dreig mijn voet in een drol te zetten)
10. een scooterbegrenzer (om in drukke winkelstraten het aantal scoot-mobiels af te stemmen op de hoeveelheid voetgangers)
11. een rollerskatespijkermat (om mensen op die dingen uit de supermarkt te houden)
12. een supermarktmuntjesverklikker (om te voorkomen dat ik 50ct betaal voor een winkelwagentje waar een waardeloos schijfje in zit)
13. een parkeeraanrijdingcamera (om automatisch een foto te maken van het nummerbord van de auto die de mijne op een parkeerplaats beschadigt (zonder dat de eigenaar een briefje achterlaat)
14. een opberggeheugen (om mij te vertellen waar ik iets moet opbergen zodat ik het later weer kan terugvinden)
15. een brievenbuskrantenverklikker (om me te waarschuwen dat de krant er is, maar die ook automatisch de bezorgdienst belt als de krant niet is bezorgd)
16. een claxonnachtslot (om feestvierende bezoekers te beletten bij vertrek na middernacht claxonerend de straat uit te rijden)

…………wordt vervolgd (denk ik, maar misschien moet er eerst een “dat-heb-je-beloofd” herinnerings-systeem komen).

Ben je betoeterd? Ik wel.

Dat wil zeggen: ik word betoeterd. Voor mijn woning is een rotonde, een fietspad met -oversteek en een voetpad, tevens populair honden-uitlaat-stuk. Het komt regelmatig voor dat automobilisten een bekende zien lopen/ fietsen, en, opdat zij niet achteraf het verwijt krijgen “zag je me niet”, op de claxon drukken. Het is nooit voor mij, maar onwillekeurig kijk je wel elke keer.

‘s Zomers komen er ook nog de vaar-recreanten bij, die denken dat het helpt als ze de scheepstoeter ingedrukt houden, wanneer ze even moeten wachten omdat de brug niet op hun nadering open gaat. Stressen hoor, zo’n vaarvakantie.

Gezien: op de parkeerplaats van de lokale supermarkt stopt een aftandse auto met vier jongelui er in. Eentje stapt uit en loopt de super in; de anderen zetten alle deuren open en draaien de geluidsinstallatie op vol. Het lijkt alsof ze met elkaar praten, maar ik kan me niet voorstellen dat hun stemmen boven het gedender van de “muziek” uitkomen. Nr. 4 komt terug met een zak vol eten en drinken en gaat ook in de auto zitten. Vervolgens (deuren nog steeds open en volume op max) wordt alles uit de verpakking gehaald en genuttigd. Dan start de chauffeur de wagen, de deuren gaan dicht, het volume terug en weg zijn ze, een berg blikjes, flesjes, papier en plastic op de parkeerplaats achterlatend.

Asociaal? Behoorlijk! Onbewust: denk het niet!

Het is me toch niet duidelijk wat die man nou verkeerd deed.

Ik woon in een 30 km. zone. Volgens het bord dan, niet volgens de meeste automobilisten en al helemaal niet volgens de brommers en scooters. Die laatsten denken, geloof ik, dat verkeersborden alleen voor auto’s gelden.
Het probleem is dat volgens de normale verkeersregels, de max. snelheid in de bebouwde kom 50 is, tenzij anders aangegeven. Op de rondweg staat na ieder kruispunt dat je daar 70 mag. Voor de 30 km. is echter gekozen voor “zones”, waar de snelheid geldt tot je een bord tegen komt dat de beperking opheft. Geen “reminder” na elke zijstraat/kruising.
Onlogisch en onduidelijk.
Bezoekers aan het tuincentrum hier vlakbij, zijn allang vergeten dat ze een bord met “30″ hebben gezien, vele straten vóór ze bij de tuinman kwamen, als ze met een auto vol weer naar huis gaan en racen dus voluit (want 50 is ook zo sloom) de wijk weer uit. Daar komt nog bij dat een deel van hun route langs een kanaal loopt, zonder zijstraten, drempels of schreeuwerige strepen, dus waarom zou je daar niet eens lekker je gaspedaal intrappen?
Zinloos geweld.

Op de rondweg geldt een maximum snelheid van 70 km.
Voor me rijdt een jongeman in een overjarige auto en daarvoor een “gewone” auto met twee mensen er in. We rijden ongeveer 50. De jongeman zit te ongeduldig te duwen en zwermt van links naar rechts over de rijstrook; zodra er gelegenheid is, gaat hij z’n voorganger voorbij.
Helaas [hoewel 't me aan het gniffelen maakt] staat het licht op rood. De jongeman stopt, stapt uit en loopt naar de auto die dus nu mijn voorganger is. Het is warm, ik heb geen airco, dus mijn raam staat wagenwijd open, waardoor ik de discussie kan volgen.
“Je mag hier 70, hoor”. “Ja, en?” zegt de man voor me. Ik schat hem ongeveer van mijn leeftijd. “Nou, rij dan 70″. “Waarom?” “Omdat je hier 70 mag.” “Precies”, zegt de man, “mag, en niet moet”.
De lichten zijn op groen gesprongen, en met duivels genoegen druk ik op mijn claxon. De jongeman werpt mij een vuile blik toe, springt in z’n auto en scheurt weg. Mijn voorganger heeft nog steeds geen haast [ik vind het ook wel irritant, maar hij heeft wel gelijk met z'n mogen en moeten] en bij de volgende verkeerslichten staat onze ongeduldige weggebruiker weer te wachten. Bij onze nadering verspringt het licht, trekt het jongmens weer snel op en tuffen wij vrijwel zonder te schakelen door.
Wij verbruiken heel wat minder energie, zowel van de auto als van onszelf.